این حکم ناظر به شرایطی است که دیگر دلیلی برای نگه داشتن قرار تأمین یا نظارت قضایی وجود ندارد. به محض این که متهم یا محکومعلیه در وقت قانونی خود را به مرجع قضایی معرفی کند، یا اگر دیرتر آمد بتواند دلیل موجهی برای تأخیر خود ارائه دهد، قرار صادره لغو میشود. همچنین در مواردی که حکم حبس یا تبعید یا اقامت اجباری شروع به اجرا شود، یا سایر مجازاتها مثل جزای نقدی کاملاً اجرا گردد، یا پرونده با قرارهای منع تعقیب، موقوفی تعقیب، تعلیق تعقیب یا تعلیق اجرای مجازات بسته شود، دیگر جایی برای ادامه قرار تأمین باقی نمیماند و آن قرار خودبهخود از بین میرود. منظور از «قرار تأمین» همان تدابیری است که دادگاه برای حضور متهم یا جلوگیری از فرار او تعیین میکند، مثل وثیقه یا کفالت. «نظارت قضایی» هم دستورهایی است که دادگاه برای کنترل رفتار متهم صادر میکند، مثل ممنوعیت خروج از کشور یا گزارش دورهای به پلیس. طبق تبصره این ماده، به محض لغو این قرارها، مراجع مربوط مثل زندان یا پلیس باید بلافاصله از این موضوع مطلع شوند تا اقدامات بعدی مثل آزادی متهم یا برداشتن ممنوعیتها صورت گیرد.