وقتی بین دادستان و بازپرس در جریان تحقیقات مقدماتی اختلاف نظر پیش بیاید، یا خود متهم به تصمیم بازپرس اعتراض کند، دادگاهی که طبق مواد ۲۴۰، ۲۴۲ و ۲۴۴ قانون آیین دادرسی کیفری صالح شناخته شده، باید فوراً و خارج از نوبت به این اختلاف یا اعتراض رسیدگی کند. منظور از «وقت فوقالعاده» این است که دادگاه این پرونده را در اولویت قرار میدهد و بدون معطلی به آن میپردازد. نکته مهم در این ماده این است که رأی و تصمیم دادگاه در این موارد قطعی و غیرقابل اعتراض است. یعنی چه دادستان، چه بازپرس و چه متهم، دیگر نمیتوانند علیه این تصمیم شکایت یا تجدیدنظرخواهی کنند. این قطعیت برای جلوگیری از طولانی شدن مرحله تحقیقات مقدماتی و تعیین تکلیف سریع اختلافات در نظر گرفته شده است.