این ماده درباره شرایطی است که دلیل بازداشت یک متهم از بین رفته باشد. مثلاً اگر قرار بازداشت به خاطر فراری بودن متهم صادر شده باشد و او اکنون در دسترس باشد، یا اتهامش تغییر کرده باشد که دیگر بازداشت ضروری نباشد. در چنین حالتی، بازپرس با موافقت دادستان باید فوراً دستور آزادی بدهد. اگر دادستان مخالفت کند، اختلاف را دادگاهی که صلاحیت رسیدگی دارد حل میکند. خود متهم هم میتواند هر ماه یک بار درخواست آزادی یا تغییر نوع قرار بازداشت را بدهد. بازپرس موظف است حداکثر ظرف پنج روز به این درخواست پاسخ مستدل بدهد. اگر درخواست رد شود، متهم ده روز فرصت دارد به این تصمیم اعتراض کند. این حق قانونی به متهم داده شده تا اگر دلیل بازداشت از بین رفته باشد، بیجهت در زندان نماند. مهم است بدانید که این ماده فقط به بازداشت موقت مربوط میشود، نه به حبس پس از صدور حکم قطعی. همچنین درخواست متهم محدود به یک بار در ماه است تا از سوءاستفاده و مراجعات مکرر جلوگیری شود.