وقتی برای کسی در جریان تحقیقات جنایی اتهامی مطرح میشود، بازپرس باید مطمئن شود که آن شخص در وقت مقرر در دادگاه حاضر میشود، فرار نمیکند و اگر به کسی آسیب زده، خسارتش جبران میشود. برای این کار، بازپرس بعد از اینکه اتهام را به متهم گفت و بررسیهای لازم را انجام داد، اگر مدارک کافی داشته باشد، یکی از چند نوع قرار تأمین را صادر میکند. این قرارها از نوع سبک مثل قول شرافتی برای حضور شروع میشود و تا سنگینترین آن یعنی بازداشت موقت ادامه دارد. منظور از قرار تأمین همان تدبیری است که دادگاه برای تضمین حضور متهم و جلوگیری از فرار او به کار میگیرد. قرارها انواع مختلفی دارند: بعضی فقط با قول و تعهد اخلاقی هستند، بعضی با جریمه نقدی یا گرو گذاشتن مال یا گرفتن ضامن همراهند. مثلاً در قرار التزام به حضور با وجه التزام، متهم قول میدهد حاضر شود و اگر نیاید باید مبلغی را بپردازد. یا در قرار کفالت، شخص دیگری ضامن میشود که متهم را تحویل دهد. در موارد خاص مثل جرائم غیرعمدی که خسارت قابل جبران است، اگر قاضی ببیند راه دیگری برای تضمین حقوق زیاندیده وجود دارد، نمیتواند قرار کفالت یا وثیقه صادر کند. نکته مهم این است که اگر متهم حاضر به پذیرش قرار سبکتر نشود، بازپرس قرار سنگینتری صادر میکند. مثلاً اگر کسی قبول نکند فقط با قول شرف حاضر شود، قرار با جریمه نقدی برایش صادر میشود. همچنین در برخی قرارها مثل ممنوعیت خروج از شهر، متهم میتواند با اجازه قاضی از حوزه قضائی خارج شود. سختترین نوع قرار یعنی بازداشت موقت هم شرایط قانونی خاص خودش را دارد و بیمورد صادر نمیشود.