هر کس در مقام شاهد یا مطلع در یک پرونده کیفری احضار شود، پیش از آنکه اطلاعات خود را بازگو کند باید سوگند یاد کند. متن این سوگند که در قانون تصریح شده است، تعهدی است به خداوند برای گفتن حقیقت محض و پرهیز از هرگونه دروغ یا کتمان واقعیت. این سوگند به صورت شفاهی و در حضور مقام قضایی ادا میشود و مبنای اعتبار اظهارات بعدی فرد قرار میگیرد. نتیجه تخلف از این سوگند، یعنی بیان عمدی خلاف واقع پس از ادای آن، میتواند جرم «شهادت دروغ» یا «اظهار خلاف واقع» را تشکیل دهد که قانونگذار برای آن مجازات مستقل پیشبینی کرده است. بنابراین سوگند صرفاً یک تشریف نیست، بلکه بار مسئولیت حقوقی و کیفری برای گوینده ایجاد میکند. توجه داشته باشید که قانون مواردی را هم که فرد میتواند بدون سوگند اظهار نظر کند مشخص کرده است، مانند شهادت کودکان یا موارد ضروری که سوگند ممکن نباشد. اما در حالت عادی، تا سوگند یاد نشود، اظهارات شاهد یا مطلع قابل استماع و استناد نیست.