این ماده برای ضابطان دادگستری و مأمورانی که وظیفه دارند در بازداشتگاهها و اماکن مشابه از متهمان نگهداری کنند، پیامدهای قانونی تخلف از سه ماده پیشین را روشن میکند. اگر این افراد برخلاف دستورهای مواد ۱۹۳ تا ۱۹۵ رفتار کنند - مثلاً متهم را بیش از مدت مجاز بازداشت کنند یا حق دیدار با وکیل را ندهند - با مجازات انتظامی روبهرو میشوند. منظور از مجازات انتظامی تا درجه چهار، تنبیهاتی مانند توبیخ کتبی، کسر حقوق یا حتی انفصال موقت از خدمت است که توسط مراجع ذیصلاح مانند دادسرای انتظامی قضات یا هیئتهای رسیدگی به تخلفات اداری اعمال میشود. در عمل، این ماده تضمین میکند که رعایت حقوق متهمان در بازداشت فقط یک توصیه اخلاقی نیست، بلکه تخلف از آن عواقب شغلی و اداری مشخصی برای مأموران به همراه دارد.