قانون گذار برای حفظ حقوق شهروندان و جلوگیری از بازداشتهای خودسرانه در شب، یک قاعده کلی وضع کرده است: جلب یا همان دستگیری متهم، جز در موارد خاص و اضطراری، باید حتماً در روز انجام شود. این یعنی مأموران مجاز نیستند شبانه به خانه یا محل کار کسی بروند و او را دستگیر کنند، مگر اینکه شرایطی پیش بیاید که صبر تا صبح ممکن نباشد. تشخیص این که آیا شرایط واقعاً اضطراری است یا نه، بر عهده بازپرس پرونده است. او با در نظر گرفتن عواملی مثل سنگینی جرم، سابقه و وضعیت متهم، نحوه انجام جرم، و این که آیا احتمال دارد متهم فرار کند یا نه، تصمیم میگیرد. اگر بازپرس تشخیص دهد که مورد اضطراری است، باید حتماً دلیل این تشخیص را به صورت مکتوب در پرونده یادداشت کند تا قابل نظارت و پیگیری باشد. نکته مهم دیگر این است که حتی اگر دستگیری در روز انجام شود، متهم نباید تا شب یا روز بعد در بازداشت بماند. قانون تأکید دارد که تکلیف او - یعنی قرار بازداشت موقت، وثیقه، کفالت یا آزادی - باید در همان روز توسط بازپرس یا قاضی کشیک تعیین شود. این قاعده از بازداشت طولانی و بیدلیل افراد جلوگیری میکند.