این ماده به قوه قضائیه اجازه میدهد تا بسیاری از کارهای قضایی را از راه دور و با استفاده از فناوری انجام دهد. به عبارت دیگر، دیگر لزومی ندارد که همه کارها مثل طرح شکایت، احضار متهم، ابلاغ برگههای دادگاه یا حتی درخواست از یک دادگاه دیگر برای انجام کاری (نیابت قضایی) حتماً به صورت حضوری و کاغذی باشد. با این قانون، استفاده از ابزارهایی مثل ایمیل، تماس تصویری، فکس و تلفن برای این منظور مجاز شمرده شده است. البته این آزادی عمل بیقاعده نیست. جزئیات دقیق نحوه استفاده از این ابزارها را آییننامهای مشخص میکند که وزیر دادگستری آن را تهیه کرده و رئیس قوه قضائیه آن را تصویب میکند. در واقع، این ماده چارچوب کلی را تعیین کرده و جزئیات فنی و اجرایی را به آن آییننامه سپرده است. هدف نهایی، کاهش مراجعات حضوری، سرعت بخشیدن به روند دادرسی و استفاده از فناوریهای روز برای ارتباط آسانتر با دادگستری است.