برای اینکه بازپرس بتواند نامهها یا بستههای پستی متهم را بازرسی کند، باید یک شرط مهم برقرار باشد: ظن قوی و جدی وجود داشته باشد که با این کار یا جرم کشف میشود، یا دلیل جرم به دست میآید، یا خود متهم شناسایی میشود. در این شرایط، بازپرس از اداره پست یا شرکت پستی میخواهد که آن مرسوله را توقیف کند و برایش بفرستد. اگر آن مرجع نتواند مرسوله را توقیف کند، باید موضوع را به بازپرس اطلاع دهد و منتظر دستور بعدی او بماند. بعد از اینکه مرسوله به دست بازپرس رسید، او باید آن را جلوی خود متهم یا وکیلش باز کند و همه جزئیات را در یک صورتمجلس بنویسد. متهم باید آن صورتمجلس را امضا کند. اگر متهم از امضا خودداری کند یا اصلاً حاضر نشود، بازپرس این موضوع را هم در همان صورتمجلس یادداشت میکند. بعد از این کارها، اگر محتویات مرسوله برای پرونده مهم نباشد و نگهداشتن آنها لازم نباشد، با گرفتن رسید به صاحبش یا همان مرجعی که فرستاده بود برگردانده میشود. نکته دیگر مربوط به زندانیان است. بازرسی نامههای محکومان به حبس فقط با دستور دادگاه و توسط مأموران مورد اعتماد زندان انجام میشود. اگر مأموران نامه را تأیید کنند، آن را میفرستند یا به خود محکوم تحویل میدهند. اگر تأیید نکنند، نامه ضبط میشود و دادگاه را با خبر میکنند.