این ماده به بازپرس اجازه میدهد در صورتی که نشانهها و شواهد معقولی وجود داشته باشد که متهم یا ابزار جرم در خانه یا محل بستهای پنهان شده، دستور تفتیش صادر کند. شرط اصلی این است که بازپرس باید در پرونده بنویسد که دقیقاً چه دلایلی باعث شده به حضور متهم یا وجود ادله جرم در آن مکان ظن قوی پیدا کند. این ظن قوی چیزی فراتر از شک ساده است و باید مبتنی بر قرائن عینی باشد، مثل دیده شدن متهم در حال ورود به خانه یا گزارش معتبر از مخفیگاه. اگر بازپرس بدون این دلایل کتبی دستور تفتیش بدهد، عمل او غیرقانونی است و ادله بهدستآمده قابل استفاده در دادگاه نخواهد بود. این حکم هم برای منازل مسکونی و هم برای اماکن بسته مثل انبارها و مغازههای تعطیل و همچنین اشیاء مثل کیف یا خودرو کاربرد دارد.