در جرائم مهمی که مجازات آنها سنگین است، مثل قتل یا تجاوز به عنف که در بند (الف) ماده ۳۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری فهرست شده، بازپرس موظف است خودش در صحنه جرم حاضر شود و تحقیق محلی را انجام دهد. این کار باید در سریعترین زمان ممکن صورت بگیرد تا هیچ مدرکی از بین نرود. همین حکم در مورد معاینه جسد هم صادق است. یعنی هرگاه جسد جنازهای پیدا شود، بازپرس باید شخصا به محل برود و بر روند معاینه نظارت کند. اما در سایر جرائم که اهمیت کمتری دارند، بازپرس اختیار دارد که خودش به محل برود یا این کار را به همکارانش بسپارد. هدف از این قانون این است که در پروندههای حساس و مهم، قاضی تحقیق با چشم خود صحنه را ببیند و بتواند بهترین تصمیم را برای جمعآوری دلایل بگیرد. اگر بازپرس در این موارد حضور پیدا نکند، ممکن است تحقیقات ناقص بماند و به حقواقعیت لطمه بخورد.