این ماده دربارهٔ دو اقدام مهم در تحقیقات جنایی به نام «معاینه محل» و «تحقیق محلی» صحبت میکند. معاینه محل یعنی بازپرس یا مأمور پلیس زیر نظر او به جایی که جرم در آن رخ داده میرود تا صحنه را از نزدیک بررسی کند و تحقیق محلی هم یعنی همان جا از مردم یا مطلعان دربارهٔ ماجرا سؤال کند. این کارها را خود بازپرس انجام میدهد یا میتواند به ضابط دادگستری (مثل مأمور کلانتری) دستور بدهد که انجام دهد. افرادی که در پرونده نقش دارند - مثل متهم، شاکی، وکیل یا نمایندهٔ دادستان - حق دارند هنگام معاینه محل حضور داشته باشند و صحنه را ببینند. اما اگر نیایند، بازپرس کارش را متوقف نمیکند و معاینه انجام میشود. به عبارتی حضور این افراد اجباری نیست ولی اگر خودشان نخواهند بیایند نمیتوانند بعداً به نتیجهٔ معاینه اعتراض کنند که در غیاب ما انجام شده. اما تبصره یک استثنا ایجاد میکند: اگر بازپرس تشخیص دهد که حضور متهم یا دیگر افراد درگیر در صحنه برای روشن شدن موضوع لازم است، میتواند به آنها دستور بدهد که سر محل حاضر شوند. در این صورت دیگر اختیاری نیست و آن افراد موظفند به دستور بازپرس عمل کنند. اگر بدون عذر موجه نیایند، ممکن است با ضمانت اجراهایی مثل جلب یا جریمه روبرو شوند.