این ماده سه دسته از افراد را در شرکتهای سهامی کلاهبردار معرفی میکند. دسته اول کسانی هستند که با گفتن دروغهایی مثل اینکه سهامی خریدهاند یا پول سهام را پرداختهاند، یا با پخش اطلاعات و اسناد جعلی، دیگران را فریب میدهند تا سهام بخرند یا پول آن را بپردازند. مهم این است که حتی اگر فریبشان هم کارگر نیفتد و کسی فریب نخورد، باز هم عمل آنها کلاهبرداری محسوب میشود. دسته دوم افرادی هستند که برای جلب سرمایهگذار، نام کسانی را که هیچ نقشی در شرکت ندارند، بهدروغ به عنوان اعضای هیئت مدیره یا حسابرس و مانند آن معرفی میکنند. دسته سوم هم مدیرانی هستند که یا اصلاً صورت دارایی تهیه نکرده باشند، یا با استفاده از صورت دارایی جعلی، سودهای ساختگی را بین سهامداران تقسیم کنند. در هر سه حالت، قانون این افراد را کلاهبردار میداند و مشمول مجازاتهای مربوط به کلاهبرداری خواهند شد.