این ماده مربوط به مواردی است که یک شرکت تجاری به دلیل نقص در تشکیل یا تصمیمهای خود در معرض خطر بطلان قرار گرفته است. در چنین شرایطی، اگر اساسنامه شرکت پیشبینی کرده باشد که برای برطرف کردن آن نقص باید یک مجمع عمومی ویژه تشکیل شود، شرکت موظف است طبق مقررات اساسنامه، اعضای خود را به این مجمع دعوت کند. از لحظهای که این دعوتنامهها به طور صحیح ابلاغ شد، دیگر نمیتوان برای همان نقص در دادگاه دعوای بطلان مطرح کرد. به عبارت دیگر، تا زمانی که آن مجمع ویژه تشکیل نشده و تصمیمگیری نکرده است، دادگاه از پذیرش دعوا خودداری میکند. اما این مهلت برای همیشه ادامه ندارد. اگر مجمع مزبور تشکیل شود ولی نتواند یا نخواهد آن نقص را برطرف کند، در این صورت حق طرح دعوای بطلان دوباره زنده میشود. بنابراین، هدف این ماده جلوگیری از طرح دعواهای زودهنگام و بیفایده است تا به شرکت فرصت داده شود مشکل را از راه داخلی و با تصمیم جمعی سهامداران حل کند. در عمل، این حکم برای حفظ ثبات شرکتها و کاهش مراجعه به دادگاه وضع شده است. نکته مهم این است که این قاعده فقط وقتی اعمال میشود که اساسنامه شرکت صریحاً تشکیل چنین مجمعی را برای رفع بطلان پیشبینی کرده باشد. در غیر این صورت، سهامداران میتوانند مستقیماً به دادگاه مراجعه کنند. همچنین، اگر دعوت از اعضا مطابق اساسنامه نباشد، مثلاً آدرس اشتباه یا زمان کافی داده نشود، دعوت باطل است و این ماده قابل استناد نخواهد بود.