این ماده یک ضربالاجل یکساله برای طرح دعوای خسارت از سوی اشخاص ثالثی تعیین میکند که با یک شرکت یا شخص حقوقی معامله کردهاند، در شرایطی که آن شرکت یا شخص بعداً باطل اعلام شده است. منظور از «رفع موجبات بطلان» یعنی زمانی که دلیلی که باعث باطل شدن شرکت یا معامله بوده از بین برود، مثلاً اگر شرکت به دلیل نقص در ثبت باطل شده بود، پس از رفع آن نقص. طبق این قاعده، اگر یک سال از آن تاریخ بگذرد و آن اشخاص خارجی (یعنی کسانی که با شرکت معامله کردهاند) بر اساس همان دلایل بطلان، دعوای خسارت علیه شرکت یا مدیران آن اقامه نکنند، دیگر حق طرح چنین دعوایی را از دست میدهند. به عبارت دیگر، قانون برای حفظ ثبات معاملات و جلوگیری از دعاوی دیر هنگام، یک مهلت یکساله در نظر گرفته است. نکته مهم این است که این محدودیت فقط شامل اشخاص ثالثی میشود که با شرکت معامله کردهاند، نه سهامداران یا شرکای شرکت. همچنین اگر شخص ثالث در این یک سال اقدامی نکند، دعوای خسارت او دیگر در دادگاه پذیرفته نخواهد شد، حتی اگر خسارتی واقعاً به او وارد شده باشد.