وقتی شرکتی تصمیم میگیرد گواهیهای موقتی که به افراد داده را به سهام قطعی تبدیل کند، باید قوانین مشخصی را رعایت کند. اگر این گواهیهای موقتی بینام باشند، شرکت باید طبق مواد ۷۶ تا ۷۹ قانون تجارت عمل کند. اما اگر گواهیهای موقتی بانام باشند، فقط ماده ۸۰ همین قانون در موردشان اجرا میشود. در عمل، این ماده به شرکتهای سهامی میگوید که برای تبدیل گواهیهای موقتی به سهام، بسته به نوع گواهی (بانام یا بینام) باید مراحل قانونی متفاوتی را طی کنند. مثلاً برای گواهیهای بینام، تشریفات بیشتری مثل انتشار آگهی و رعایت مهلتهای قانونی لازم است، در حالی که برای گواهیهای بانام، قواعد سادهتری اعمال میشود. منظور از «تصدیق موقتی» گواهیهایی است که شرکت به جای سهام اصلی به سهامدار میدهد تا زمانی که سهام قطعی صادر شود. این ماده تضمین میکند که فرآیند تبدیل این گواهیها به سهام نهایی، طبق مقررات روشن و یکسانی انجام بگیرد.