اگر شرکتی سهامی عام یا خاص باشد و انواع مختلفی از سهام با حقوق متفاوت داشته باشد (مثلاً سهام ممتاز که سود بیشتری میگیرند یا در انحلال اولویت دارند)، مجمع عمومی عادی یا فوقالعاده نمیتواند بهتنهایی حقوق آن گروه خاص را تغییر دهد. هر تصمیمی که حقوق یک نوع خاص از سهام را دستکم بکند یا عوض کند، فقط وقتی نهایی میشود که خود آن سهامداران هم در جلسهای جداگانه به آن رأی موافق بدهند. این جلسهٔ ویژه باید شرایط خاصی داشته باشد: دستکم دارندگان بیش از نصف کل آن نوع سهام باید در جلسه حضور داشته باشند. اگر این حد نصاب تأمین نشود، جلسه رسمیت ندارد و رأیگیری بیاعتبار است. پس سهامداران آن گروه خاص میتوانند با عدم حضور خود در جلسه، عملاً جلوی تغییر حقوقشان را بگیرند. نکته این است که این ماده از قانون تجارت برای حمایت از اقلیت یا گروههایی از سهامداران وضع شده که حقوق ویژهای دارند. بدون این شرط، اکثریت عادی میتوانستند با رأی خود امتیازات آن گروه را از بین ببرند. حالا هر تصمیمی که حقوق ویژه را محدود یا تغییر دهد، نیاز به تأیید دو مرحلهای دارد: اول مجمع عمومی و بعد جلسهٔ اختصاصی دارندگان همان سهام.