این ماده به وزارت دادگستری (که در قانون قدیم «عدلیه» نامیده شده) اجازه میدهد تا آییننامهای برای ثبت نام تجاری تنظیم کند. نام تجاری همان اسمی است که یک تاجر برای کسب و کار خود برمیگزیند و با آن در بازار شناخته میشود. طبق این حکم، وزارت دادگستری باید مشخص کند که چه مرجعی این نامها را ثبت میکند، چگونه ثبت انجام میشود و از چه راهی به اطلاع عموم میرسد. همچنین نحوه رسیدگی به اختلافاتی که بر سر استفاده از نام تجاری پیش میآید نیز در این آییننامه تعیین خواهد شد. در عمل، این ماده پایه و اساس قانونی برای ثبت و حمایت از نامهای تجاری در ایران را فراهم کرده و اختیار تدوین ضوابط اجرایی آن را به وزارت دادگستری سپرده است.