قانون تجارت به بازرگانان اجازه میدهد که برای کسب و کار خود یک اسم تجارتی انتخاب کنند و آن را ثبت نمایند. اما این ثبت اجباری نیست و هر تاجری میتواند بدون ثبت اسم تجارتی هم به فعالیت خود ادامه دهد. پس ثبت اسم تجارتی در اصل یک حق است نه یک تکلیف. با این حال، در برخی موارد خاص که وزارت دادگستری تشخیص دهد، ممکن است ثبت اسم تجارتی را برای دستهای از مشاغل یا شرایطی اجباری کند. در آن صورت، تاجران موظف به ثبت اسم تجارتی خود خواهند بود و تخلف از این دستور میتواند عواقب قانونی داشته باشد. منظور از «اسم تجارتی» همان نامی است که تاجر برای معرفی خود و فعالیتهای بازرگانیاش به کار میبرد و آن را از نام شخصی یا نام شرکتش جدا میکند. این ماده به بازرگانان آزادی عمل میدهد مگر اینکه قانون به خاطر نظم و شفافیت اقتصادی، ثبت را الزامی کند.