این ماده دربارهی بستگان شخص ورشکسته است که بدون هماهنگی با خود او، داراییاش را نابود کنند، پنهان کنند یا پیش خود نگه دارند. در چنین شرایطی، آن بستگان به مجازاتی محکوم میشوند که قانون برای جرم سرقت در نظر گرفته است. منظور از «ورشکسته» کسی است که دادگاه حکم ورشکستگی او را صادر کرده و دیگر توان پرداخت بدهیهایش را ندارد. مجازات سرقت بسته به نوع و مقدار مال میتواند شامل حبس، شلاق یا جزای نقدی باشد و دادگاه بر اساس قوانین مربوط به سرقت، حکم را صادر میکند. این ماده فقط به بستگان اشاره دارد، نه افراد دیگر، و شرط اصلی این است که خود شخص ورشکسته در این کار دخیل نباشد. در واقع، قانون میخواهد از تضییع حقوق طلبکاران جلوگیری کند و بستگان را از سوءاستفاده از وضعیت ورشکسته بازدارد.