زمانی که در جریان ورشکستگی، تلاشها برای رسیدن به یک توافق با طلبکاران (قرارداد ارفاقی) به نتیجه نرسد، مدیر تصفیه موظف است بدون هیچ تأخیری روند تصفیه داراییها و پرداخت بدهیهای تاجر ورشکسته را آغاز کند. قرارداد ارفاقی توافقی است که تاجر ورشکسته با اکثریت طلبکاران خود برای بازپرداخت بخشی از بدهیها یا مهلت گرفتن منعقد میکند و در صورت عدم حصول این توافق، مدیر تصفیه باید مستقیماً به فروش اموال و تقسیم وجوه حاصل بین طلبکاران بپردازد. این ماده در واقع ضربالاجلی برای شروع عملیات تصفیه تعیین میکند و به مدیر تصفیه دستور میدهد که به محض روشن شدن عدم امکان انعقاد قرارداد ارفاقی، فرآیند نهایی کردن وضعیت ورشکستگی را آغاز نماید. هدف از این حکم، جلوگیری از وقفه و تضییع حقوق طلبکاران است تا داراییهای باقیمانده در اسرع وقت بین آنها تقسیم شود.