این ماده ناظر به روند رسیدگی به اسناد بدهی در ورشکستگی است. پس از آنکه مدیر تصفیه اسناد بستانکاران را طبق ماده قبلی دریافت کرد، باید بیدرنگ به آنها رسیدگی کند. اما اگر طلبی پیشتر در جریان ورشکستگی تأیید یا تصدیق شده باشد، نیازی به بررسی دوباره آن نیست. این کار از تکرار و اطاله دادرسی جلوگیری میکند. نکته دیگر اینکه اگر تمام یا بخشی از یک طلب پس از تصدیق پرداخت شده باشد، دیگر آن طلب قابل طرح نیست. در واقع طلب از حالت مطالبه خارج میشود و مدیر تصفیه آن را از فهرست بدهیها حذف میکند. این حکم برای جلوگیری از دریافت اضافی و حفظ نظم در تقسیم دارایی ورشکسته وضع شده است.