از لحظهای که دادگاه حکم ورشکستگی یک تاجر را صادر میکند، دیگر نمیتوان مستقیماً از خود تاجر شکایت کرد. هر کسی که پیش از ورشکستگی از او طلبکار بوده یا ادعایی درباره اموال منقول یا غیرمنقولش دارد، باید دعوای خود را علیه مدیر تصفیه مطرح کند. مدیر تصفیه کسی است که از سوی دادگاه برای جمعآوری و فروش داراییهای تاجر و پرداخت بدهیهایش تعیین میشود. این قانون فقط مربوط به شروع دعوا نیست؛ بلکه اگر پیش از صدور حکم ورشکستگی، دعوایی علیه تاجر شروع شده و مراحل اجرایی آن مانند توقیف اموال یا مزایده در جریان باشد، از آن لحظه به بعد باید این اقدامات علیه مدیر تصفیه دنبال شود. به عبارت دیگر، تمام مراحل دادرسی و اجرا به سمت مدیر تصفیه هدایت میشود و تاجر ورشکسته دیگر در این دعاوی طرف حساب نیست. هدف از این مقررات این است که همه طلبکاران به طور عادلانه و از طریق یک نماینده قانونی واحد یعنی مدیر تصفیه پیگیر حقوق خود شوند و هیچکس نتواند با طرح دعوا علیه خود تاجر، سهم بیشتری از داراییهای او به دست آورد. در صورت تخلف از این دستور، دادگاه دعوا یا اقدام اجرایی را رد خواهد کرد.