ورشکستگی در قانون تجارت به وضعیتی گفته میشود که یک تاجر یا شرکت تجاری نتواند بدهیهای خود را بپردازد. این ماده میگوید که صرف ناتوانی در پرداخت بدهیها، ورشکستگی را ثابت میکند، نه لزوماً اینکه دارایی فرد صفر شده باشد. بنابراین اگر تاجری نتواند از عهده دیون خود برآید، دادگاه میتواند حکم ورشکستگی او را صادر کند. نکته جالب این ماده این است که حتی پس از مرگ تاجر نیز تا یک سال میتوان حکم ورشکستگی او را صادر کرد، به شرطی که در زمان مرگ در وضعیت توقف از پرداخت بدهیها بوده باشد. یعنی اگر تاجری فوت کند و طلبکاران بعد از مرگش متوجه شوند که او در زمان حیات توانایی پرداخت دیون خود را نداشته، میتوانند ظرف یک سال از دادگاه درخواست صدور حکم ورشکستگی متوفی را بکنند.