وقتی شخصی به عنوان ضامن، بدهی کسی را به طلبدهنده پرداخت میکند، طلبدهنده موظف است تمام مدارکی را که ضامن برای مراجعه به بدهکار اصلی (کسی که بدهی را گرفته) نیاز دارد، در اختیار او بگذارد. مثلاً سند بدهی یا هر مدرک دیگری که نشان دهد ضامن حق دارد پولش را از بدهکار اصلی پس بگیرد. اگر بدهی اصلی با گرو گذاشتن مالی تضمین شده باشد، طلبدهنده باید آن وثیقه را هم به ضامن تحویل دهد. مثلاً اگر طلایی گرو گذاشته شده، باید آن را به ضامن بدهد. در مورد وثیقههای غیرمنقول مثل خانه یا زمین، خود بدهکار اصلی (نه طلبدهنده) موظف است تشریفات قانونی انتقال آن وثیقه به نام ضامن را انجام دهد، مثل ثبت رسمی در دفترخانه. هدف این قانون حمایت از ضامن است تا پس از پرداخت بدهی، بتواند به راحتی حقوق خود را از بدهکار اصلی مطالبه کند و مدارک و وثایق در اختیارش باشد.