بعضی از قراردادهای مالی شرط میکنند که قبل از مطالبه دین اصلی، باید به بدهکار اخطار بدهید. طبق این ماده، اگر چنین شرطی وجود داشته باشد، همان اخطار را باید به ضامن هم بدهید. یعنی نمیتوانید بدون اخطار قبلی به ضامن، مستقیم از او طلب کنید. این قانون ضامن را در جریان وضعیت بدهکار قرار میدهد و به او فرصت میدهد تا اقدامات لازم را انجام دهد. اگر اخطار به بدهکار داده شود ولی به ضامن ندهید، ضامن میتواند در برابر مطالبه شما دفاع کند و بگوید که اخطار لازم را دریافت نکرده است. پس هرگاه در قرارداد شرط اخطار قبلی برای مطالبه دین اصلی وجود دارد، باید دقیقاً همان تشریفات را برای ضامن هم رعایت کنید؛ در غیر این صورت، حق مراجعه به ضامن را از دست میدهید.