بند اول ماده ۴۰۵ قانون تجارت به نفع ضامن وضع شده و میگوید تا زمانی که سررسید طلب اصلی فرا نرسیده، طلبکار نمیتواند ضامن را مجبور به پرداخت کند. این حق حتی در دو حالت خاص هم از ضامن سلب نمیشود: اگر مدیون اصلی (بدهکار) ورشکسته شود یا فوت کند، طلب موجل او (یعنی طلبی که سررسیدش هنوز نرسیده) به طور خودکار حال میشود، ولی این حال شدن به ضامن سرایت نمیکند. به عبارت دیگر، طلبکار حق ندارد تنها به این بهانه که بدهکار اصلی ورشکست شده یا فوت کرده، از ضامن بخواهد که پیش از موعد مقرر بدهی را بپردازد. ضامن همچنان میتواند صبر کند تا تاریخ اصلی سررسید دین فرا برسد.