وقتی کسی کالایی را با شرکت حملونقل فرستاده، ممکن است پیش بیاید که گیرنده کالا را تحویل نگیرد، یا هزینه حمل و سایر مطالبات شرکت را نپردازد، یا اصلاً نتوان گیرنده را پیدا کرد. در این شرایط قانون میگوید شرکت حملونقل وظیفه دارد بلافاصله فرستنده کالا را در جریان بگذارد و خودش موقتاً از کالا مثل یک امانتدار نگهداری کند، یا آن را پیش شخص دیگری به امانت بگذارد. هر هزینهای که برای این نگهداری پیش بیاید و هر آسیبی که به کالا وارد شود، به عهده فرستنده است. اگر فرستنده یا گیرنده در مدت زمان معقولی تصمیم نگیرند که با کالا چه کار کنند، شرکت حملونقل میتواند طبق قانون کالا را بفروشد و پولش را بابت مطالبات خود بردارد.