فرستنده کالا در حمل و نقل تجاری معمولاً میتواند تا پیش از رسیدن کالا به مقصد، سفارش را پس بگیرد و بار را به خودش برگرداند. اما این قانون چهار حالت را مشخص کرده که در آنها این حق از فرستنده سلب میشود و دیگر نمیتواند دستور بازگشت کالا را بدهد. این چهار حالت عبارتند از: وقتی بارنامه به دست گیرنده رسیده باشد؛ وقتی رسیدی که شرکت حمل به فرستنده داده قابل پس دادن نباشد (مثلاً گم شده باشد)؛ وقتی شرکت حمل به گیرنده اطلاع داده که کالا رسیده و آماده تحویل است؛ و وقتی خود گیرنده پس از رسیدن کالا، تحویل آن را درخواست کرده باشد. در این چهار حالت، شرکت حمل و نقل دیگر نباید به حرف فرستنده گوش کند و باید طبق دستور گیرنده عمل نماید. البته یک استثنا وجود دارد: اگر شرکت حمل به فرستنده رسید داده باشد و کالا هنوز به مقصد نرسیده باشد، در این صورت شرکت حمل موظف نیست از گیرنده اطاعت کند، مگر اینکه آن رسید به خود گیرنده داده شده باشد. پس خلاصه اینکه تا کالا به مقصد نرسیده، اگر رسید دست فرستنده باشد، باز هم میتواند دستور دهد، ولی بعد از رسیدن کالا به مقصد، گیرنده حرف آخر را میزند.