در قانون تجارت، متصدی حمل و نقل به شخصی گفته میشود که در ازای دریافت مبلغی (اجرت)، مسئولیت جابجایی کالا یا اشیاء را بر عهده میگیرد. این شخص میتواند یک شرکت حمل و نقل، یک راننده یا هر فرد حقیقی یا حقوقی دیگری باشد که به صورت حرفهای این کار را انجام میدهد. مهمترین نکته در این تعریف، وجود قرارداد حمل است که بر اساس آن متصدی متعهد میشود کالا را از مبدأ به مقصد برساند و در مقابل، صاحب کالا یا فرستنده نیز موظف به پرداخت اجرت تعیینشده است. در این رابطه، متصدی مسئول سلامت کالا در طول سفر بوده و در صورت بروز خسارت یا تاخیر، ممکن است مسئول شناخته شود. در عمل، این ماده پایه و اساس بسیاری از دعاوی حقوقی در زمینه حمل و نقل است. برای مثال، اگر کالایی در حین حمل آسیب ببیند، فرستنده میتواند با استناد به این ماده از متصدی مطالبه خسارت کند. البته اثبات این که خسارت ناشی از تقصیر متصدی بوده، بر عهده خواهان (فرستنده) است مگر این که خلاف آن در قانون یا قرارداد پیشبینی شده باشد.