حقالعملکاری نوعی رابطه حقوقی است که در آن شخصی به نام حقالعملکار به حساب خود ولی به نام دیگری (آمر) اقدام به خرید یا فروش کالا یا اوراق بهادار میکند. این ماده میگوید که در این رابطه، تا جایی که مواد بعدی استثنایی قائل نشدهاند، همان قواعد و مقرراتی که برای وکالت در قانون تجارت پیشبینی شده است باید رعایت شود. به عبارت دیگر، قانونگذار حقالعملکاری را نوعی وکالت خاص دیده و دستور داده که به طور کلی مقررات وکالت در این مورد هم اجرا شود. البته مواد بعدی ممکن است تفاوتهایی ایجاد کنند که باید جداگانه به آنها مراجعه کرد. این یعنی تعهدات حقالعملکار در برابر آمر، مانند تعهدات وکیل نسبت به موکل است – مگر در مواردی که قانون صراحتاً استثنا کرده باشد.