برای اسناد تجاری مثل برات، فتهطلب و چکی که تاجر صادر کرده یا برای کار تجاری صادر شده، قانون یک مهلت پنجساله برای طرح دعوا تعیین کرده. این مدت از روزی شروع میشود که اعتراضنامه به صادرکننده ابلاغ شده یا آخرین اقدام قضایی (مثل دستور پرداخت) انجام گرفته باشد. اگر در این پنج سال بدهکار رسماً به بدهی خود اقرار کند، تاریخ تازهای برای شروع این مهلت محسوب میشود و از روز اقرار، پنج سال دیگر حساب میشود. برای چک یا براتی که اعتراض نشده، مبدأ مرور زمان از روزی است که مهلت قانونی اعتراض تمام شده. مثلاً اگر چکی سه ماهه باشد و دارنده اعتراض نکرده، پنج سال از پایان آن سه ماه شروع میشود. پس از گذشت این پنج سال، دادگاه دیگر چنین دعوایی را نمیپذیرد. این قانون شامل اسناد تجاری قدیمی که پیش از تصویب قانون تجارت (سالهای ۱۳۰۳ و ۱۳۰۴ خورشیدی) صادر شده نمیشود. برای آن دسته از اسناد، قانون مرور زمان اموال منقول (که معمولاً کوتاهتر است) اجرا میگردد. بنابراین دارندگان چنین اسناد قدیمی باید به مقررات عمومی مرور زمان مراجعه کنند.