طبق این قانون، هر کس چکی در دست داشته باشد میتواند به محض مراجعه به بانک و ارائه آن، پولش را دریافت کند. یعنی بانک موظف است بدون هیچ تأخیری و فوراً پس از ارائه چک، مبلغ نوشته شده روی آن را به صاحب چک بپردازد. این حکم برای همه انواع چکها و در هر شرایطی که صادر شده باشند، یکسان است. بنابراین دارنده چک نیازی ندارد منتظر بماند تا تاریخ خاصی از روی چک بگذرد یا مراحل دیگری را طی کند. همین که چک را به بانک ببرد، بانک باید فوراً مبلغ را از حساب صادرکننده برداشت و به او بدهد. در نتیجه، صادرکننده چک هم باید همیشه به اندازه مبلغ چک در حساب خود پول داشته باشد تا بانک بتواند این کار را انجام دهد. در صورتی که بانک از پرداخت وجه چک خودداری کند یا آن را به بعد موکول نماید، بر خلاف قانون عمل کرده و دارنده چک میتواند علیه بانک شکایت کند. همچنین این حکم ضامن اجرای قویتری برای چک ایجاد میکند و باعث میشود مردم با اطمینان بیشتری از چک استفاده کنند.