چک از جمله اسناد تجاری است که انتقال آن بستگی به نوع نوشته روی آن دارد. اگر روی چک نوشته شده باشد «در وجه حامل»، هر کس که چک را در دست داشته باشد مالک آن محسوب میشود و میتواند بدون نیاز به پشتنویسی یا امضای جدید، آن را به دیگری بدهد یا از بانک وجه آن را دریافت کند. اما اگر چک به نام شخص معینی صادر شده باشد، انتقال آن به دیگری تنها با پشتنویسی یعنی امضای پشت چک توسط همان شخص ممکن است. در این حالت، شخصی که چک به نام اوست باید پشت آن را امضا کند تا مالکیت به نفر بعدی منتقل شود. گزینه سوم هم این است که روی چک عبارت «به حواله کرد» قید شده باشد. در این صورت نیز انتقال چک با پشتنویسی انجام میشود و دارنده چک میتواند با امضای پشت آن، چک را به شخص دیگری واگذار کند. بنابراین قانون به دارنده چک این اختیار را داده که بسته به نوع نوشته روی چک، روش انتقال را انتخاب کند: یا به صورت ساده و بدون امضا (در وجه حامل) یا با امضای پشت چک (در وجه شخص معین یا به حواله کرد). نتیجه عملی این ماده این است که اگر چکی را بدون امضای پشت آن دریافت کنید و روی آن نام شخصی دیگر نوشته شده باشد، شما مالک قانونی چک محسوب نمیشوید و بانک هم وجه آن را به شما نخواهد داد. پس همیشه باید به نوع نوشته روی چک دقت کنید و در صورت نیاز، حتماً پشتنویسی را از دارنده قبلی بخواهید.