هر برگ چک باید سه ویژگی اصلی داشته باشد: محل صدور (شهری که چک در آن صادر میشود)، تاریخ صدور (روز، ماه و سال) و امضای صادرکننده. اگر هرکدام از این موارد روی چک درج نشده باشد، چک اعتبار قانونی ندارد و قابل پیگیری نیست. چک همیشه باید سررسیدش «همان روز» باشد، یعنی پرداخت وجه نباید به روز دیگری موکول شود. به عبارت دیگر، چکهای وعدهدار (مثلاً چک یک ماه بعد) از نظر قانون تجارت معتبر نیستند. هرچند در عمل مردم چکهای وعدهدار میکشند، اما این چکها تحت قوانین خاص دیگری مثل قانون صدور چک مورد حمایت قرار میگیرند، نه قانون تجارت.