فتهطلب از نظر قانونی در حکم برات تجاری شناخته شده است. یعنی همان قواعدی که برای برات در قانون تجارت پیشبینی شده (از مبحث چهارم تا پایان فصل اول) برای فتهطلب هم الزامی است. بنابراین دارندهٔ فتهطلب میتواند از امتیازات و ضمانتهای قانونی برات مانند حق مراجعه به ظهرنویسان و صادرکننده در صورت عدم پرداخت استفاده کند. این همپوشانی قانونی باعث میشود فتهطلب هم مانند برات ابزاری قابل انتقال و قابل اعتماد در مبادلات تجاری باشد. در نتیجه، هر کس که فتهطلبی را صادر، ظهرنویسی یا ضمانت کند، همان مسئولیتهای قانونی برات را بر عهده دارد. پس اگر فتهطلبی دارید، بدانید که حقوق شما در قانون مانند حقوق دارندهٔ برات است و میتوانید برای وصول آن از همان راههای قانونی اقدام کنید.