اگر دارندهٔ یک برات (کسی که برات را در دست دارد و باید پول آن را بگیرد) تا مدتی که قانون برای اعتراض یا اقامه دعوا تعیین کرده (همان موعدهای مواد قبلی) هیچ اقدامی نکند و بعد از آن مدت بخواهد از ظهرنویسها (کسانی که برات را پشتنویسی کردهاند) شکایت کند، دادگاه این شکایت را نمیپذیرد. همین قانون برای خود ظهرنویسها هم صدق میکند: اگر یکی از ظهرنویسها بعد از گذشتن آن مدت بخواهد از کسی که برات را به او داده (ید سابق) شکایت کند، دادگاه دعوایش را نمیپذیرد. منظور از «ید سابق» کسی است که برات را پیش از ظهرنویس فعلی در دست داشته و آن را به او منتقل کرده است. در عمل، این ماده یک ضربالاجل قانونی برای پیگیری مطالبات ایجاد میکند و اگر دارنده یا ظهرنویس در این مهلت اقدام قانونی نکند، حق خود را برای همیشه از دست میدهد. نتیجه آنکه برای حفظ حقوق ناشی از برات، باید در زمان مقرر قانونی اقدام کرد وگرنه دیگر نمیتوان روی حمایت دادگاه حساب کرد.