این ماده وضعیتی را پوشش میدهد که چند نفر که روی یک برات مسئولیت دارند (مثل ظهرنویسها یا ضامنها) همگی ورشکست میشوند. در چنین حالتی، دارنده برات میتواند برای وصول کامل طلب خود، به هر یک از این ورشکستگان یا همه آنها مراجعه کند و تا زمانی که اصل و خسارت و هزینههای قانونی را به طور کامل دریافت نکرده، میتواند از دارایی هر کدام سهم بگیرد. مدیر تصفیه یک ورشکسته حق ندارد به خاطر مبلغی که به دارنده برات پرداخته، به مدیر تصفیه ورشکسته دیگر رجوع کند و چیزی از او بخواهد. تنها استثنا این است که اگر مجموع مبالغی که از دارایی همه ورشکستگان به دارنده برات پرداخت میشود بیش از میزان طلب واقعی او باشد، آن مازاد باید به ترتیب تاریخ تعهدات هر ورشکسته بین آنها تقسیم شود. در این حالت، هر یک از ورشکستگان تا سقف پرداختی خود حق رجوع به دیگران را دارند و مازاد به عنوان دارایی آنها محسوب میشود. تبصره این ماده قاعده را به هر موردی که چند نفر بطور تضامنی مسئول پرداخت یک دین باشند گسترش میدهد، حتی اگر مربوط به برات نباشد.