وقتی کسی برات (نوعی چک یا سفته تجاری) دارد و میخواهد آن را به شخص دیگری بدهد، باید پشت آن را امضا کند. به این امضای پشت سند، «ظهرنویسی» میگویند. ماده ۲۴۵ قانون تجارت میگوید که تنها راه قانونی برای انتقال برات، همین ظهرنویسی است. در عمل، اگر کسی برات را بدون ظهرنویسی به دیگری بدهد، از نظر قانونی انتقال انجام نشده و دارنده جدید نمیتواند حقوقی مانند مطالبه وجه را علیه امضاکنندگان قبلی (مثلاً صادرکننده یا ظهرنویسان پیشین) دنبال کند. بنابراین ظهرنویسی هم سندیت انتقال را اثبات میکند و هم مسئولیتهای زنجیرهای را ایجاد مینماید.