هر برات باید دو بخش اصلی را به صورت کاملاً نوشتاری (با حروف) در خود داشته باشد: تاریخ صدور و مبلغ. این قانون میگوید که مبلغ را باید با حروف کامل بنویسید، نه فقط با عدد. اگر در یک برات مبلغ را چند بار با حروف نوشته باشید و این نوشتهها با هم تفاوت داشته باشند، آن مقدار کمتری که نوشته شده ملاک عمل خواهد بود. فرض کنید در یک برات یک جا نوشتهاید «یک میلیون تومان» و جای دیگر «دو میلیون تومان»؛ در این صورت برات فقط به اندازه یک میلیون تومان اعتبار دارد. حالت دیگر این است که مبلغ را هم با حروف و هم با رقم (عدد) نوشته باشید و بین این دو اختلاف وجود داشته باشد. در چنین وضعیتی قانون به نوشته با حروف اعتبار میدهد و رقم را نادیده میگیرد. مثلاً اگر با حروف نوشته باشید «پانصد هزار تومان» اما در کنارش عدد «۶۰۰,۰۰۰» را گذاشته باشید، مبلغ معتبر همان پانصد هزار تومان است. هدف از این قاعده جلوگیری از اشتباه و سوءاستفاده در اسناد تجاری است.