در شرکتهای سهامی، با مسئولیت محدود و تعاونی، مدیران تصفیه همان اختیارات و وظایفی را دارند که در شرکتهای دیگر (ماده ۲۰۷) پیشبینی شده است. اما یک تفاوت مهم وجود دارد: برخلاف برخی شرکتها، این مدیران نمیتوانند بهطور خودکار حکمیت کنند یا حق الزحمه خود را تعیین نمایند. این اختیار فقط در صورتی به آنها داده میشود که در اساسنامه شرکت پیشبینی شده باشد یا مجمع عمومی شرکت صریحاً آن را تصویب کرده باشد. به عبارت دیگر، اگر اساسنامه یا تصمیم مجمع عمومی ساکت باشد، مدیر تصفیه در این نوع شرکتها نمیتواند به تنهایی برای خودش دستمزد تعیین کند یا در اختلافات به عنوان داور عمل نماید. این محدودیت شامل موارد حکمیت اجباری (که قانون آن را الزامی کرده) نمیشود و در آن موارد مدیر تصفیه همچنان میتواند نقش داوری داشته باشد.