در شرکتهای مختلط دو نوع شریک داریم: شرکای ضامن که با تمام دارایی خود مسئول بدهیهای شرکت هستند و شرکای غیرضامن که مسئولیتشان به میزان سرمایهشان محدود است. این ماده به شریک غیرضامن حق میدهد که برای نظارت بر فرآیند تصفیه شرکت، یک یا چند نفر را به عنوان ناظر تعیین کند. تصفیه یعنی مرحله پایانی عمر شرکت که در آن داراییها فروخته میشود، بدهیها پرداخت میگردد و باقیمانده بین شرکا تقسیم میشود. ناظرانی که شرکای غیرضامن انتخاب میکنند، کار تصفیهکننده را زیر نظر دارند و میتوانند از صحت و درستی اقدامات او مطمئن شوند. این حق برای حمایت از شرکای غیرضامن در نظر گرفته شده است، چون آنها در مدیریت روزمره شرکت دخالت مستقیم ندارند و ممکن است در جریان تصفیه، منافعشان به خطر بیفتد. ناظران میتوانند گزارشهای دورهای تهیه کرده و تخلفات احتمالی را به شرکا اطلاع دهند. توجه داشته باشید که این ماده هم شامل شرکتهای مختلط سهامی (که سرمایه به سهام تقسیم شده) و هم شرکتهای مختلط غیرسهامی میشود. تعیین ناظر یک حق است نه تکلیف، یعنی شرکای غیرضامن میتوانند از این حق استفاده کنند یا آن را رها نمایند. اگر ناظری تعیین شود، اختیارات و وظایف او معمولاً در اساسنامه یا با توافق شرکا مشخص میگردد.