شرکتهای تجاری برای آنکه از نظر قانونی معتبر شناخته شوند باید تشریفات خاصی مانند ثبت و انتشار آگهی را رعایت کنند. اگر شرکتی این تشریفات را نادیده بگیرد و باطل اعلام شود، باز هم شرکا نمیتوانند در برابر افرادی که با آن شرکت قرارداد بستهاند به بطلان شرکت استناد کنند. یعنی اگر شرکت باطل باشد اما با شخص ثالثی معامله کرده باشد، آن شخص ثالث میتواند حقوق خود را از شرکا مطالبه کند و شرکا نمیگویند شرکت وجود نداشته است. این حکم برای حمایت از اشخاص ثالث وضع شده که بدون آگاهی از نواقص قانونی شرکت با آن وارد معامله شدهاند. در عمل پس از اعلام بطلان، تعهدات شرکت نسبت به اشخاص ثالث همچنان به قوت خود باقی میماند و شرکا مسئول اجرای آن هستند. هر شریکی که ادعا کند شرکت باطل بوده و بنابراین معامله انجام شده اعتبار ندارد، نمیتواند این ادعا را در برابر طرف معامله مطرح کند. در نتیجه، بطلان شرکت فقط میان خود شرکا و در روابط داخلی آنها اثر دارد و نسبت به اشخاص ثالثی که با حسن نیت معامله کردهاند قابل استناد نیست. شرکا باید بدانند که تخلف از تشریفات قانونی ممکن است باعث بطلان شرکت شود اما آنها را از مسئولیت در برابر اشخاص ثالث معاف نمیکند.