اگر شخصی به عنوان شریک ضامن وارد یک شرکت نسبی شود، از همان لحظه ورود، در برابر تمام بدهیهایی که شرکت تا آن تاریخ داشته، مسئولیت دارد. این مسئولیت به اندازه سهم سرمایهای است که در شرکت میگذارد. حتی اگر اسم شرکت بعد از ورود او عوض شود، باز هم این مسئولیت باقی میماند. برای مثال، اگر شرکتی یک میلیون تومان بدهی داشته باشد و شخص جدیدی با سرمایه پانصد هزار تومان وارد شود، او هم به نسبت سرمایهاش در پرداخت آن بدهی سهیم خواهد بود. نکته مهم این است که شرکا نمیتوانند با توافق داخلی، این مسئولیت را از بین ببرند یا کم کنند. هر قراردادی بین خودشان که برخلاف این قاعده باشد، در مقابل اشخاص ثالث (مثل طلبکاران شرکت) هیچ اعتباری ندارد. یعنی طلبکاران میتوانند برای وصول طلب خود به شریک جدید هم مراجعه کنند، حتی اگر شرکا با هم توافق کرده باشند که او مسئول بدهیهای قبلی نباشد.