در شرکتهای با مسئولیت محدود، هر شریک بهطور پیشفرض نماینده شرکت محسوب میشود و میتواند از طرف آن معامله کند. اما اگر در جریان یک معامله، شریک صراحتاً اعلام نکند که بهعنوان وکیل یا نماینده شرکت وارد این معامله میشود، در برابر طرف دیگر معامله شخصاً مسئول خواهد بود. یعنی در صورت بروز مشکل یا عدم انجام تعهدات، طرف مقابل میتواند مانند شرکای ضامن در شرکتهای تضامنی، به دارایی شخصی آن شریک هم مراجعه کند و فقط به دارایی شرکت اکتفا نکند. برای در امان ماندن از این مسئولیت شخصی، شریک باید هنگام عقد قرارداد یا انجام معامله، بهوضوح به طرف مقابل بگوید یا در قرارداد قید کند که «من به نمایندگی از شرکت اقدام میکنم» نه بهعنوان شخص خودم. در غیر این صورت، قانون او را در همان معامله خاص مانند شریک ضامن تلقی میکند و تمام دارایی شخصیاش در گرو تعهدات ناشی از آن معامله قرار میگیرد.