اگر شریکی بخواهد شرکتی را که مدت آن در اساسنامه تعیین نشده (شرکت نامحدودالمدت) فسخ کند، باید دو شرط اصلی را رعایت کند: اول اینکه در اساسنامه حق فسخ از شرکا گرفته نشده باشد، دوم اینکه قصد او از فسخ ضرر زدن به دیگر شرکا نباشد. در غیر این صورت، فسخ شرکت پذیرفته نیست. برای اعمال این حق، شریک باید شش ماه پیش از تاریخ مورد نظر برای فسخ، تصمیم خود را به صورت کتبی به اطلاع سایر شرکا برساند. اگر طبق اساسنامه مقرر شده باشد که حسابهای شرکت سالانه رسیدگی شود، فسخ فقط در پایان دوره سالیانه محاسبه امکانپذیر است و شریک نمیتواند در میانه سال مالی شرکت را منحل کند. نکته مهم این است که این ماده به فسخ ارادی شرکت توسط یک شریک اشاره دارد، نه مواردی که شرکت به دلایل قانونی مانند ورشکستگی یا توافق همه شرکا منحل میشود. تخلف از تشریفات یادشده میتواند باعث بطلان فسخ و مسئولیت شریک متقاضی در برابر دیگران شود.