این ماده قانونی به شرکای شرکتهای تجاری میگوید که نمیتوانند بدون اجازه بقیه شرکا، خودشان یا از طرف شخص دیگری، همان نوع تجارتی را که شرکت انجام میدهد، به صورت شخصی راه بیندازند. همچنین نمیتوانند به عنوان شریک در شرکت دیگری که همان نوع فعالیت را دارد، وارد شوند. منظور این است که اگر شما در یک شرکت تجاری شریک هستید، حق ندارید با شرکت رقیب یا مشابه، چه به عنوان شریک ضامن در شرکتهای تضامنی و چه به عنوان شریک با مسئولیت محدود در شرکتهای سهامی، همکاری کنید. هدف این قانون جلوگیری از رقابت ناعادلانه و تضاد منافع بین شرکا است. اگر شریکی بدون رضایت بقیه دست به چنین کاری بزند، ممکن است شرکت یا سایر شرکا بتوانند از او شکایت کنند و خسارت بخواهند. در عمل، برای انجام این کار باید از همه شرکا رضایت کتبی گرفت وگرنه تخلف محسوب میشود. توجه کنید که این ممنوعیت فقط برای همان نوع تجارت شرکت است، نه هر کسب و کاری. مثلاً اگر شرکت شما در زمینه فروش مواد غذایی است، نمیتوانید یک فروشگاه مواد غذایی دیگر باز کنید، اما میتوانید یک مغازه لوازم تحریر بزنید چون نوع تجارت متفاوت است.