شرکت تضامنی حتی پس از انحلال هم ممکن است ورشکسته اعلام شود، به شرطی که اموال و دارایی آن هنوز میان شرکا تقسیم نشده باشد. این حکم به این معناست که صرف پایان یافتن فعالیت شرکت یا ثبت انحلال آن، مانع از صدور رأی ورشکستگی نیست. هدف این است که اگر پس از انحلال مشخص شود شرکت بدهی دارد و دارایی کافی برای پرداخت آن وجود ندارد، طلبکاران بتوانند از طریق اعلام ورشکستگی شرکت، حقوق خود را پیگیری کنند. مفهوم «دارایی تقسیم نشده» یعنی داراییهای شرکت هنوز به صورت جداگانه نزد شرکت باقی مانده و بین شرکا تسهیم نشده است. اگر دارایی تقسیم شده باشد، دیگر نمیتوان حکم ورشکستگی صادر کرد، چون در آن صورت هر شریک به نسبت سهم خود مسئول بدهیها خواهد بود و نیازی به اعلام ورشکستگی شرکت نیست. این ماده در واقع به طلبکاران این امکان را میدهد که حتی پس از انحلال شرکت، از طریق دادگاه درخواست ورشکستگی دهند، اما تا زمانی که دارایی تقسیم نشده باشد. در عمل، این فرصت محدودی است و طلبکاران باید پیش از تقسیم دارایی اقدام کنند.