در شرکتهای تجاری، هر شریک به اندازه سهم خود در شرکت حق رأی دارد. برای مثال، اگر کسی ۴۰ درصد از سهام شرکت را داشته باشد، ۴۰ درصد آراء را در اختیار دارد. این قاعده عمومی است و اساسنامه شرکت میتواند آن را تغییر دهد. یعنی ممکن است در اساسنامه شرط شود که رأیگیری به شکل دیگری انجام شود، مثلاً هر شریک فقط یک رأی داشته باشد یا رأی برخی شرکا وزن بیشتری داشته باشد. در عمل، این ماده به شرکا این اطمینان را میدهد که میزان تأثیرشان در تصمیمگیریهای شرکت با سرمایهای که آوردهاند متناسب است، مگر اینکه خودشان در اساسنامه طور دیگری توافق کرده باشند. بنابراین، هنگام تنظیم یا اصلاح اساسنامه باید به این نکته توجه کرد که نحوه رأیدهی میتواند بر توازن قدرت در شرکت تأثیر جدی بگذارد.