تاجر کسی است که کار و پیشهٔ روزمرهاش دادوستدهای تجاری باشد. این تعریف میگوید صرف انجام یک معاملهٔ تجاری، هرچند بزرگ، کسی را تاجر نمیکند؛ بلکه تکرار و استمرار این کارها در زندگی شغلی فرد شرط تاجر شدن است. برای نمونه، اگر کسی فقط یک بار یک کالا را بخرد و بفروشد، تاجر شمرده نمیشود، اما اگر خرید و فروش کالا یا خدمات را به عنوان منبع درآمد همیشگی خود برگزیند، تاجر محسوب میشود. این ماده سنگ بنای حقوق تجارت ایران است و مرز میان افراد عادی و تاجران را مشخص میکند. تاجر بودن الزامات خاصی دارد، مانند ثبت نام در دفتر تجاری، نگهداری دفاتر قانونی و پرداخت مالیاتهای مخصوص. همچنین در دعاوی تجاری، تاجران مشمول مقررات ویژهای مانند قانون ورشکستگی میشوند. قانون برای تشخیص تاجر به شغل واقعی فرد نگاه میکند، نه عنوان یا ادعای او.